Hoe irriteer ik mijn vrienden op Facebook? Mogelijkheden zat. Wil jij dat je vrienden je niet defrienden? 10 gouden tips!

1. TMI (Too Much Information) Nu en dan eens zeuren of klagen mag. Maar trop is te veel. Een positieve attitude werkt aanstekelijk — ook online. Bovendien reageren mensen vaker op positieve berichten dan op negatieve. En daar draait het toch om bij social networking. Hou je aantal updates ook beperkt, zo lezen je vrienden het ook.
2. Wees relevant Het interesseert niemand hoe vaak je naar wc gaat. Of wat er tussen je boterham ligt. Probeer origineel uit de hoek te komen. Kan je een lach uitlokken? Missie geslaagd!
3. Game updates Persoonlijk heb ik de games al lang uit mijn newsfeed verbannen. Maar niet iedereen weet dat dit kan. Ik hoor vrienden vaak klagen over de spel-updates op hun wall. Als je veel spelletjes speelt, hou dan voor ogen dat deze spellen ook updates gaan posten op de newsfeed van al je vrienden. Je kunt dus best die meldingen uit zetten als je je vrienden niet hiermee wilt lastig vallen.
4. De mierzoete copy/paste statements Je kent ze wel: “Als jij van je kinderen houdt, zet dan dit in je status …” of “Als je de liefste man in de wereld hebt …” Probeer niet mee te gaan in deze irritante vorm van de ketting-brief.  We weten allemaal dat je van je kinderen/man/zus/… houdt.
5. Pas op met ‘Poken’ Iemand poken of porren is ronduit irritant. En soms zelf agressief. Heb je niks te zeggen? Zeg dan niks. Of post gewoon een boodschap op hun wall.
6. Vermijd vage updates Vage status-updates zoals “Binnenkort?!!” of “Slecht nieuws!!” lokken vaak reacties uit om meer informatie te krijgen, maar zijn hoofdzakelijk irritant. Als je iets te zeggen hebt, zeg het.  En anders: stop met die vage updates.
7. LOL (Laughing Out Loud) Ik geef het toe … aan deze ben ik ook wel eens schuldig. Gouden regel: gebruik dit niet als je niet echt hardop aan het lachen ben.
8. Let op met genante foto’s Verjaardagsfeestjes, vakanties, … Probeer aan de verleiding te weerstaan om elke foto op Facebook te zetten. Vooral foto’s die voor sommige gasten minder flatterend zijn. Best vraag het je eerst of je iemand op Facebook mag zetten. Respecteer hun antwoord.
9. Beperk je Tagging Hetzelfde geldt tagging: iemand aanduiden op een foto waardoor iedereen dit kan zien. Personen kunnen zichzelf natuurlijk ook ‘untaggen’. Let op: dit is definitief. Je kunt je daarna niet meer ‘retaggen’ op dezelfde foto.
10. Gewoon negeren Je bent natuurlijk niet verplicht om vriendschapsverzoeken te erkennen. Stuur je zelf een onbekende een vriendschapsverzoek? Stuur dan meteen ook even een berichtje met wie je bent en waarom je vrienden wilt worden op Facebook.

Trends zijn opportuniteiten. Die van morgen en zeker die van overmorgen. We kunnen er daarom beter maar eens goed over bezinnen. Een trend voor volgend jaar voorspellen, is de trend van vorig jaar versterken. In de voorbije 12 maanden ging het over informatie delen, data verzamelen, privacy, mobile … voeg dit allemaal samen en plak er een waarde op en je hebt de trend voor de komende jaren.

Micro is macro

Er wordt meer kauwgom verkocht aan de kassa dan vanuit het rek. Onvermijdelijk impulsen. De moeite is klein, het bedrag idem dito. Microbetalingen via het slim mobieltje zullen de kleinhandel laten floreren. Betalen terwijl je wacht aan de kassa. Of zelfs voordat je aan de kassa bent. Waarom niet meteen in het pashokje ? De weg naar de kassa is hoogdrempelig. Twijfel doet menig aankoop mislukken. Instant mobile payments zullen daarom een zegen zijn voor de detailhandel.

Window shopping

In 2011 zullen we steeds meer winkels zien die – dankzij micropayments – verkopen via de etalage. Mooi uitgedoste vitrines vol artikelen met QR codes die tegen lage prijzen als zoetje broodjes over de virtuele toonbank gaan. En waarom niet ook buiten de openingsuren ? Het kan zelfs enkele winkels op ideeën brengen om louter nog windowshopping mogelijk te maken. Wat bespaard wordt op vierkante meters kan geïnvesteerd in windowdressing, promoties en technologie.

Privacy Payment

Mark Zuckerberg heeft (nog meer) geld geroken. Letterlijk. Facebook credits worden straks echt sociaal geld. Niet enkel voor spelletjes, maar voor alle promoties en aanbiedingen die over het sociaal netwerk lopen. Gelijklopend zullen we zien dat online privacy wettelijk meer afgeschermd zal worden. Terwijl je net in ruil voor je kostbare privacy sociale kortingen kan bekomen. Uitbetaald in Facebook credits. In- wisselbaar voor een volgende aankoop. Meer zelfs, de eerste ‘piramide’ constructies zullen in Facebook opduiken. Geld verdienen door je vrienden (en hun vrienden) producten te laten kopen. De sociale economie zal een heel andere invulling krijgen.

At last: SocialCRM

Social Media zal in 2011 eindelijk ook geld opbrengen voor marketeers. SocialCRM — of languit: social custom relationship management — is zo’n beetje de heilige graal voor de moderne marketeer. De koppeling van historische klanten- of prospect- data met live, social data zal een boost geven aan direct marketing. Promoties zullen veel doeltreffender ingezet worden. Op het juiste moment, bij de juiste persoon. Zeker als social media datarelaties straks datacontacten kunnen categoriseren naar ‘social influence’. Dan wordt het meteen zeer interessant. Privacy, of beter gezegd, het vrijgeven van privacy zal de marketeer geen windeieren leggen. En als men er correct mee omgaat, de consument ook niet. De toekomst is open voor iedereen.

Ik kan er wel een jaartje (of twee) langs zitten, maar dat mag je niet beletten om deze trends in het oog te houden. Voor je het weet zijn we weer aan het voorspellen voor 2012.

Verschenen in het Online Trendrapport 2011 van @netlash.
Download hier het volledige rapport van 35 experts.

De CIM-cijfers houden geen rekening met het elektronische leesgedrag van de mensen want de resultaten van het aantal bezoekers van websites worden apart in het Metriweb onderzoek opgenomen. Ondertussen weet iedereen dat er nog steeds geen eenheid is in de verschillende advertentieformaten en –tarieven voor papier en online. PUB magazine stelde daarom de vraag: Is het niet dringend tijd om àlle resultaten van de persmerken samen te brengen?

Zelf ben ik van mening dat de discussie verder moet gaan dan integratie papier vs online. CIM cijfers geven anno 2010 onvoldoende leiddraad voor de ROI waarnaar marketeers op zoek zijn. De verdere versnippering en digitalisering van het medialandschap in media, formaten en mogelijkheden zullen het in de toekomst steeds moeilijker maken om ‘bereik’ juist uit te drukken. Als een meting zoals CIM niet allesomvattend meer kan zijn heeft ze eigenlijk geen zin meer. Toch niet om een communicatiemix ervan te laten afhangen. Het blijven beperken tot persmerken is al helemaal uit den boze. Want wat met de tv-plannen van Mobistar, de mobile iAds van Apple en andere digitale initiatieven ?

Als we over bereik spreken moeten we uitgaan van het long-tail principe. Meerdere, ‘kleinere’ media die veel gerichter zijn, bereiken meer dan de top die in de CIM zit. Ons laten gidsen door onvolledige informatie kan alleen maar leiden tot verdere verspilling van kostbare marketingbudgetten.

Misschien moeten we ons eerder afvragen of bereik als communicatiedoelstelling überhaupt nog zaligmakend mag zijn.

Ook verschenen in PUB Magazine 12 – 07/10/10

De Nederlandse consument strikes back. Via Twitter deze keer. De website Uitgekotst.nl — what’s in a name — sprokkelt tweets van klanten die flink ontevreden zijn met geleverde producten of diensten van een bedrijf. De site verzamelt alle berichtjes met de trefwoorden #fail, #zuigt en #kut. En wat straffer is: het logo van bedrijf X of Y komt er meteen langs te staan. Kwestie van al die verzamelde twitterwoede duidelijk te kanaliseren.

Hulde hulde

Posiftief tegengewicht moet er zijn. Daarom riepen dezelfde initiatiefnemers ook huldehulde.nl in het leven. Yup, een site die de positieve twitterberichtjes over bedrijven verzamelt. Trefwoorden zijn hier o.a. #hulde, #kudos en #petje af. Benieuwd of de Belgische variant al in de maak is.

Deze mooie infografiek uit Wired geeft weer wat een optimaal dagelijks mediagebruik zou zijn.

(via: Piet Vermaercke & Tijs)

Vandaag is het officieel de laatste schooldag, morgen start de vakantie ! Voor de werkende mens een moment waar hij naar toe leeft om even los te komen van het dagelijkse professionele leven. Voor studenten en de schoolgaande jeugd ligt dat blijkbaar anders. Vakantie ? Dat is het moment om te werken. Een vreemde paradox, niet ?

En toch zijn er jaarlijks naar schatting 62% van de scholieren en studenten die hun zomerdagen opofferen aan glazen wassen in een café, gerecycleerde melkflessen controleren op de fabrieksband of dossiers klasseren in een kantoor. Gemiddeld levert deze zomerarbeid tussen de 1500 EUR  en 2100 EUR op. De zuurverdiende centen worden vaak meteen gespendeerd aan een rist zomerfestivals of een verre vakantie met het (vakantie)lief en/of de vrienden. And that’s all worth it ! Een kleine 20% van de verdienste verdwijnt alsnog in de spaarpot.

Kritisch blijven bij de keuze van je vakantiejob is echter wel noodzakelijk. Zwartwerk, arbeidsongevallen en onbetaalde werkuren zijn risico’s die eigen zijn aan studentenjobs. Goede afspraken met je baas en collega’s en deze afspraken vastleggen op papier is de beste manier om van je vakantiewerk een geslaagde ervaring te maken. Soms wordt het zelfs een extra troef op je CV.

En indien je achteraf de job toch maar niets vindt, aarzel dan zeker niet om al je klachten even te delen met de wijde wereld via Youtube (zoals de man in bijgevoegd filmpje).

(bron cijfermateriaal: Randstad studentenstudie 2009)

“Werk maken van een Creatieve Economie”. Zo luidt het eerste deel van de vierdelige creatieve boekenreeks van FlandersDC en de Vlerick Management School. Dit eerste deel schetst de situatie van Vlaanderen t.o.v. de wereld. En die is niet meteen geweldig positief. Toch niet ten aanzien van 12 andere vergelijkbare regio’s die gebruikt worden als benchmark.

Kneusje van de klas

De economische realiteit is duidelijk, lees ik. En ik beaam. Op productieniveau kunnen we de concurrentie met het Oostblok, China of Indië nog zelden aan, zelfs niet op vlak van kwaliteit en efficiëntie. Het is tijd dat we de stap zetten naar een innovatie-gedreven economie. Een economie die is gestoeld op kenniscreatie, talent, technologische vernieuwing en ondernemerschap. Vlugger gezegd dan gedaan natuurlijk, zeker als we hierin het kneusje van de klas zijn. Nu nog. De creatieve industrie staat te trappelen van ongeduld om een hefboom te worden voor een creatieve economie. Zowel door samenwerking als door inspiratie.

Creatief geclusterd

Vlaams, maar vooral stedelijk beleid kan hierbij een zeer grote rol spelen. Een creatieve regio staat of valt immers met de aanwezige ondernemingscreativiteit. Een mix van innovatie, ondernemerschap en internationalisatie. Natuurlijk moet een regio voldoende talent bevatten en aantrekkelijke vestigingsvoorwaarden hebben. Maar de zachte locatiefactoren spelen misschien een nog belangrijkere rol. Wie wil er werken op een plaats met weinig cultuur, tolerantie of leuke woongelegenheden ? Vaak ontstaan er dan creatieve clusters. Het Tweewaters-project op de oude brouwerijsite in Leuven is daar een mooi voorbeeld van. C-Mine in Genk evenzeer.

Grondstof

Kennis is macht. Maar kennis is ook de basis van creativiteit. Het is de grondstof van ons hedendaagse kapitaal. Een innovatie-gedreven economie moet kunnen steunen op de productie, verspreiding en gebruik van kennis en informatie. Maar hoe komt het toch dat we in onze zelfverklaarde creatieve regio’s nog altijd niet – gratis – op het internet kunnen ? Gratis de bus nemen … ja. Maar gratis surfen — ho maar ! Technologie is nochtans, samen met talent en tolerantie, dé basisvoorwaarde wil in een regio, stad of site een creatieve klasse opstaan, aldus Richard Florida. Het is de taak van de overheid om de juiste voorwaarden te scheppen zodat kenniscreatie en -deling optimaal kunnen gebeuren. Ik mag dan ook blij zijn dat de Stad Hasselt een mooi initiatief heeft genomen met CreativeClass vzw. Toch kunnen — en moeten — we nog verder gaan. Een creatieve stad ontstaat niet zomaar. Er moet bewust voor gekozen en aan gewerkt worden. Dag in, dag uit. Het verschil tussen de creatieve industrie en creatief ondernemerschap is immers nog groot in Vlaanderen. We moeten hier alleen waakzaam zijn voor fragmentarisch beleid. De vraag naar concentratie, coördinatie en interactie is zeer groot. Ook tussen de clusters.

Ten slotte geven auteurs I. De Voldere en L. Sleuwaegen nog enkele beleidsaanbevelingen:

• Stimuleer het ondernemerschap bij jonge creatievelingen.
• Garandeer een vlotte toegang tot financiële middelen voor verdere groei.
• Investeer in infrastructuur voor creatieve initiatieven.
• Werk aan grondige analyses van de creatieve industrie.

De drie vervolgboeken gaan verder in op innovatie, leiderschap en ondernemen in relatie met creativiteit. Ze reiken een leidraad aan om de theorie in de praktijk om te zetten. Wordt vervolgd.

Soms denk je wel eens het gat in de markt te hebben gevonden. Alweer … Een kwartiertje surfen later is het alweer gedicht. Door iemand anders. Innoveren is niet makkelijk, maar het moet dan ook geen commericieel doel op zich zijn. Bescherming is dan wel weer belangrijk, want als je dat gat dan wel hebt gevonden, kan je maar beter voor rugdekking zorgen.

Zopas heb ik een interessante – gratis – dienst van het Agentschap Ondernemen ontdekt. Hun IE-scan (pdf) is een uitgebreide doorlichting van de intellectuele eigendom in een onderneming. De IE-scan maakt een inventaris op en laat zien op welke punten een onderneming bescherming, beheer en exploitatie van de intellectueel eigendom kan verbeteren. Sowieso een interessante oefening omdat het een neutraal klankbord is. Het geeft bovendien antwoorden op vragen die je tot nu toe misschien niet durfde stellen aan andere instanties omwille van de kostprijs.

Innoveren … waar wacht je nog op ?

Zeer knappe en duidelijke animatie van het beest dat ons allen schijnt te achtervolgen. Gemaakt als thesisproject door een Amerikaanse Media Design student.

De Myers-Briggs Type Indicator (MBTI) is het meest gebruikte instrument ter wereld voor het begrijpen van persoonlijkheidsverschillen tussen mensen. Het model is ontwikkeld door Isabel Myers en Katherine Briggs, gebaseerd op de theoriën van Carl Jung. Niets nieuws, maar het was lang geleden dat ik er nog eens aan had gedacht. Zo lang dat ik mijn eigen profiel zelfs al was vergeten, en er dus ook geen rekening meer mee hield. Tijd om alles nog eens opnieuw op te frissen en wat kan ik dan beter doen dan er meteen een blogpost over schrijven. Publiek geheugen, noemt men dat dan.

Voor alle duidelijkheid: het MBTI-model beschrijft persoonlijkheden volgens vier assen, waar telkens uit twee mogelijkheden gekozen wordt. Dit houdt in dat er in het totaal 16 verschillende persoonlijkheidstypes zijn. De vier assen van het model zijn
* Waar haal je je energie: Extroverted / Introverted
* Waar haal je je informatie: Sensing / Intuition
* Hoe maak je beslissingen: Thinking / Feeling
* Welke houding neem aan je tov van anderen: Judging / Perceiving

Het resultaat is eigenlijk vooral interessant voor anderen. De anderen die bv. met mij moeten samenwerken. Een persoonlijkheid valt immers niet te veranderen, je kan het hoogstens bijschaven of er beter van bewust zijn. Kennis van je eigen of iemands MBTI kan veel misverstanden vermijden en vooral de communicatie verbeteren. Je MBTI profiel moet je zien als een spiegel, waarbij je meer ziet dan enkel je gedrag. Gewoon bewuster van eigen of andermans voorkeursstijl, van de sterke kanten, maar ook de valkuilen.